АҚШнинг Кубага нисабатан сиёсатида ўзгариш – изоляция ўрнига мулоқот

Кубада Фидель Кастро бошчилигида 1959 йилда уюштирлиган тўнтариш—инқилобдан кейин, бу мамлакатда коммунизм қуриш иштиёқидаги СССР томонидан тўла қўллаб-қувватланган ва антиамериканизм руҳига асосланган режим юзага келди. Ўшандан бери, АҚШ бу режимни урушсиз йўқ қилиш учун унга қарши сон-саноқсиз санкциялар киритди, Кубани дунёдан изоляция қилиш сиёсатини юритди. Аҳвол шунга келдики, кубалик муҳожирлар ўз яқинлари билан алоқа қилолмай қолдилар. Ҳамма америкаликлар каби муҳожирларга ҳам Кубага бориш тақиқланди. Лекин, Кубада ҳеч нарса ўзгармади. Сал кам оч қолган хал “Яшасин Фидель Кастро!” шиорлари остида яшашни давом эттирди.

“Бирлик” Партияси 2006 йил Андижон воқеаларининг бир йиллиги муносабаи билан тарқатган баёнотида, балки дунёда биринчи марта, диктаторларга қарши курашишда санкциялар ва диктаторларни дунёдан изоляция қилиш сиёсати самарасиз эканлигини урғулаб, диктатураларни (улар қанчалик жирканч бўлмасин) дунёга интеграция қилиш, улар билан мулоқот ўрнатиш муҳимлигини айтди. “Бирлик”нинг кейинги баёнотларида ва бирликчиларнинг “Ҳаракат”сайтидаги чиқишларида “диктатураларни дунёдан изоляция қилиш сиёсати фойдасиз” эканлигини кўрсатиш учун АҚШнинг бурни остида 50 йилдан бери яшаётган Куба мисол қилиб келтириларди.

Айнан “Бирлик”нинг баёнотларига эътибор берган Европа Иттифоқи Ўзбекистонга нисбатан сиёсатида “санкциялар ва изоляция” ўрнига “интеграция ва мулоқот” усулларига урғу бера бошлади. Алоҳида айтиш кераккаи, диктаторлар билан мулоқот қилиш ва диктатураларни дунёга интеграция қилиш — диктатураларни тан олиш эмас, аксинча, уларни йўқ қилиш учун ишлатиладиган янги политехнологик усулдир. Ва бу усулнинг муаллифи – “Бирлик” ҳамда унинг раиси Абдураҳим Пўлатдир.

ЕИдан кейин АҚШ ҳам диктатуралар билан курашда “уларни дунёга интеграция қилиш ва улар билан мулоқот олиб бориш” сиёсатини танламоқда. Узоқ йиллар давом этган тақиқдан кейин, АҚШ президенти Барак Обама кубалик муҳожирларга ўз мамлакатларига пул юборишга, муҳожирларнинг ўзига эса, Кубага боришга рухсат берди. Бу жараёнлар оға кетишига энди ҳеч кимда шубҳа йўқ.

Хуш, оддий америкаликлар бундай ўзгаришларга қандай қарайдилар?

Вашинтон Пост газетасининг 24 апрель сонида шу каби саволларга америклаикларнинг жавоби ўрганилгани билдирилади. Газетада келтирилган баҳзи рақамлар жуда маънолидир.

“Обаманинг Кубага нисбатан бошлаган сиёсатини қўллайсизми?” саволига сўралганларнинг 61 фоизи “ҳа”, 28 фоизи “йўқ” деб жавоб берибди.

“Куба билан дипломатик алоқаларни тиклаш керакми ёки йўқ?” саволига шу кунларда сўралганларнинг 66 фоизи “ҳа”, 27 фоизи “йўқ” жавобини берибди. Қизиғи шундаки, газетада айнан шу саволга 1998 йилда берилган жавобларнинг статистикаси ҳам келтирган. Маълум бўлишича, 10 йил аввал сўралганларнинг 56 фоизи Куба билан дипломатик алоқаларнинг тикланишига қарши бўлган, 38 фоизи бундай қадамни мақуллашини билдирган экан.

Америка жамиятида ҳам катта ўзгаришлар бўлаётгани кўриниб турибди. экан.

Бу фактлар “Бирлик” Партиясининг сиёсий масалаларда қанчалик зийрак эканлигини яна бир марта намойиш қилмоқда.